Geschiedenis
Stukje bij beetje wordt de Hunze rechtgetrokken
Rond 1300 liggen er al dijken langs de kust, maar de Hunze is nog steeds een meanderende getijdenrivier in een breed dal. Tijdens stormvloeden spoelt het zeewater langs de stad Groningen tot in het Zuidlaardermeer. Om wateroverlast te verminderen, zijn in de 14e eeuw de eerste dijken langs de Hunze aangelegd. Voor de stad Groningen is de Hunze een belangrijke scheepvaartverbinding. In de 17e eeuw, als de schepen groter worden, ontstaan problemen met de bevaarbaarheid. Stukje bij beetje wordt de Hunze rechtgetrokken; de meanders worden afgesneden. Tussen Groningen en Garnwerd stroomt het water dan door het ‘Reitdiep’. De afgesneden meanders hebben net als de oude wadgeulen en prielen hun oorspronkelijke functie verloren. Boeren gebruiken delen van de oude laagtes voor de afwatering. Of ze laten oude meanders nog een beetje doorstromen, zodat ze op den duur dichtslibben met klei en als weiland gebruikt kunnen worden. Na 1877 is er door de bouw van de sluis bij Zoutkamp geen getij meer in het Reitdiep. Maar er ligt dan een landschap dat zichtbaar is gevormd door de dynamiek van een getijdenrivier en het waddengebied, gecombineerd met menselijk ingrijpen.